Koninkrijkscultuur: wat zou er Bijbels gezien dominant mogen zijn in de kerk?

De kerk is geroepen om meer te zijn dan een plek waar we samenkomen, luisteren en consumeren.

10/10/20262 min lezen

De kerk is het lichaam van Christus, een gemeenschap waarin iedere gelovige wordt toegerust om Jezus te volgen, elkaar te dienen en samen Gods Koninkrijk zichtbaar te maken.

Toch kunnen we onszelf een eerlijke vraag stellen:

Wat staat er in onze kerkcultuur werkelijk centraal?

Zijn het platforms, persoonlijkheden, programma’s en prestaties?

Of zijn het Christus, discipelschap, dienstbaarheid, vrijgevigheid en geestelijke groei?

Een podium kan de plaats van verkondiging innemen, maar nooit de plaats van Christus.

Een programma kan mensen samenbrengen, maar geen discipelschap vervangen.

Een sterke leider kan richting geven, maar is nooit het Hoofd van de kerk.

Christus is het Hoofd.

Wij zijn samen Zijn lichaam.

De Bijbel laat zien hoe belangrijk dit is. Diotrefes wilde graag de eerste zijn en verhinderde anderen om te dienen (3 Johannes 9-10). De gemeente in Laodicea dacht rijk en zelfvoorzienend te zijn, terwijl Jezus haar juist opriep haar werkelijke geestelijke toestand onder ogen te zien (Openbaring 3:17).

Dit is daarom geen vraag naar “goede” of “slechte” kerken, maar een uitnodiging om iedere kerkcultuur voortdurend onder het licht van Gods Woord te brengen.

Wat zou er dan dominant mogen zijn in een Koninkrijkscultuur?

Niet platforms.

Niet persoonlijkheden.

Niet prestige.

Niet prestatie.

Niet consumentenchristendom.

Maar:

* Christusgericht leiderschap: leiders die dienen in plaats van zichzelf centraal te stellen

* Gelijkwaardigheid: één lichaam, met verschillende gaven en functies (1 Korinthe 12:12-14)

* Transparantie: eerlijkheid en integriteit in financiën, leiderschap en geestelijke zaken

* Vrijgevigheid: geven uit vreugde, niet vanuit manipulatie of druk (2 Korinthe 9:7)

* Dienstbaarheid: elkaar dienen vanuit liefde en vrijheid (Galaten 5:13)

* Discipelschap: niet alleen mensen verzamelen, maar mensen toerusten om Christus te volgen

* Participatie: niet slechts toeschouwers, maar gelovigen die hun gaven inzetten (Efeze 4:11-12)

* Geestelijke volwassenheid: groeien in waarheid, karakter, liefde en gehoorzaamheid aan Christus

* Jezus centraal: Hij is in alles de Eerste en het Hoofd van Zijn lichaam (Kolossenzen 1:18)

Een gezonde kerk vraagt daarom niet alleen:

“Wat kan deze kerk mij geven?”

Maar ook:

“Hoe kan ik Christus dienen, mijn broeders en zusters opbouwen en bijdragen aan Gods Koninkrijk?”

Want Koninkrijkscultuur ontstaat niet alleen op het podium.

Ze ontstaat in hoe leiders dienen.

In hoe mensen met elkaar omgaan.

In hoe er met geld wordt omgegaan.

In hoe we elkaar aanspreken en vergeven.

In hoe nieuwe gelovigen worden toegerust.

In hoe we omgaan met macht en verantwoordelijkheid.

En in de vraag of iedere gelovige ruimte krijgt om te groeien in de roeping en gaven die God heeft gegeven.

De kerk is geen publiek.

De kerk is een lichaam.

Daarom is de vraag niet alleen:

“Wat doet mijn kerk?”

Maar ook:

“Welke cultuur draag ik zelf bij?”

We hoeven niet alleen te kijken naar wat er op het podium gebeurt.

Koninkrijkscultuur begint daar waar niemand applaudisseert:

in trouw,

in gebed,

in dienen,

in geven,

in vergeven,

in discipelschap,

en in het bereid zijn om zelf gevormd te worden door Gods Woord.

Kortom, weerspiegelt onze kerkcultuur steeds meer het Koninkrijk van God of nemen we ongemerkt vooral de cultuur om ons heen over?

En misschien nog persoonlijker:

Hoe kan jij de komende tijd zelf bijdragen aan het bevorderen van een Koninkrijkscultuur binnen jouw kerk?